Hayatta denediğimiz ve tecrübe ettiğimiz her şey, bize pek çok kez başarısızlık hissi getirir. Peki başarı veya başarısızlık nedir?

Kendini en başarılı hisseden insanlar genellikle en az şey deneyenlerdir. Denediğimiz, amaçladığımız her olgu tatminsizlikle sonuçlandığında hissettiğimiz duygu başarısızlıktır. Peki hayatta başarılı olmak bu kadar önemli midir? İnsanların büyük çoğunluğu başarı peşinde koşar ve başarının mutluluk getireceğine dair bir inanç da hakimdir. Başarının saf mutluluk ve tatmin getirmediği, yaşam çizgisinin sonlarından bakan insanların akıllarında kalan anıların başarı anıları olmamasından anlaşılacaktır. Bir motto vardır ‘’Hayatta başarı kadar başarısızlık da vardır.’’ diye. Bu motto yaşamı en iyi anlatan cümlelerdendir. Hayat sadece başarıdan oluşmaz,başarısızlıklardan daha çok şey öğreniriz. Insıde Out isimli animasyon filmi de bize bu düşünceyi aşılamayı amaçlar. Güçlü anılarımızın pek çoğunun kıyısında köşesinde, öncesinde, sonrasında üzüntü hakimdir. Güç  ve mutluluk, pek çok kez bağıntılı gibi görünse de güçsüz ve mutsuz anlar yeterli arzu ve çabayla güce ve mutluluğa ulaştırır.  Düşüp daha yükseğe kalkmak gibi. Bu örneği başarı ve başarısızlığa da yöneltmemiz mümkündür. Başaramadıkça başarmayı öğreniriz. Bir de hayatta tecrübe etme güzelliği vardır. Her başarısızlığımız bize büyük tecrübeler katar.  Başarısızlık anında gelen kasvet ve tatminsizlik hissi depresyona sürükler ama aradan zaman geçtikten sonra olayların üzerine geçmişin tozu örtüldükçe anılar güzelleşmeye başlar. Ve 'Hiç değilse denemiştim.' algısı oluşmaya başlar. Hiç değilse denemiştim. Tecrübe etmek için yaşıyoruz. 'Neden yaşıyorsun?' veya 'Ne kadar yaşadın?' sorularının en verilebilir cevaplarından biri tecrübedir. Ne kadar tecrübeniz varsa o kadar yaşamış sayılırsınız.

Hedefler koyarız aylarımız, yıllarımız bu hedefleri gerçekleştirme çabası içerisinde yitip gider. Ve bu hedefe ulaştığımızda bir yetinememe, tatminsizlik hissine kapılırız. Modern insanın başlıca dertlerinden biri de yetinememektir. Yani başarınca da yetinemiyoruz aslında. Asıl problem başarı veya başarısızlık değildir asıl problem yetinememe sorunudur. O anki başarı bizi asla sonsuza kadar tatmin etmez. Tek çözüm, başarısızlığı olağan hale getirmektir.  Hayatımızı başarısızlık anında dibe sürüklememek, pes etmemektir. Başarısızlık geldi ve gidecektir. Her şey gelir ve gider. İnsan her şeye alışır, her şeyi unutur. Aslolan denemek ve tecrübe etmektir. Hayatı yaşanılabilir kılan öge başarma anı değil, başarı sürecidir. Bu farkındalıkla hayatlarımızı sürdürmek olasılıklara kapımızı açacak ve bizi mutlu edecektir.Tecrübe etmenin ve hatalarla, başarısızlıklarla başarma sürecini herkesin tatması dileğiyle…

Bu İçeriğe Tepki Ver (en fazla 3 tepki)

Facebook Yorumları



Disqus Yorumları